پشت و پناهی از خیال

بعضی ها دیدنی نیستن با دیدن کمرنگ میشن

این ادمها رو باید فقط تصور کرد توی خیال بهشون اب و رنگ داد و با میل های جادویی خیال سرانداخت و بافت

این ادمها بیرون از مرز تصور میشکافن بخار میشن و دیگه با هیچ قلمی نمیشه با همون جلای پیشین کشیده بشن بعضی ادمها باید ساخته بشن برای روزهای سخت برای تلخی ها یه جای دم دست نگه داشته بشن تا از پشت دنیای بلوری و بدن حبابی بهت دلگرمی بدن بگن هستیم باهاتیم و تو لبخند به لب چشماتوببندی و باهاشون قدم بزنی