این چند روزه چند تا کتاب خوندم کتاب دیلماج از حمید رضا شاه آبادی که سرگذشت میرزا یوسف رو به شکلی
داستانی به نگارش
درآورده بود. قبلش یک صحبت از شاه آبادی
در رابطه با
پژوهش در داستان شنیدم که بیان میکرد گرچه
پژوهش در داستان امری لازم و حیاتیه ولی باید متوجه بود که کثرت اطلاعات خواننده رو گیج نکنه میگفت
در میان تحقیقات جمع آوری شده اونهایی حائز اهمیت هستند که در وجود شما نهادینه شدند و هیچ
داستانی به اطلاعات جامع و کلی نیاز نداره
صدایی هم از آقای ناصر محمدزاده شنیدم که به اهمیت یادداشت اشاره میکرد که مهمترین منبه اون خود فرد و مردم بودند و اون را به مانند مصالحی میدونست که ملات داستان رو به هم متصل نگه میداره و فرم میده
کلا صحبت های خوبی بود حالم رو خوب کرد
برچسب:
نویسنده: رویا یوسفی
تاريخ: دوشنبه
13 اسفند
1397 ساعت: 7:45