لبخند خدا

از خدا خواستم تا دردهایم را از من بگیرد،

خدا گفت:

رها کردن کار توست. تو باید از آنها دست بکشی.

از خدا خواستم تا شکیباییام بخشد،

خدا گفت:

شکیبایی زاده رنج و سختی است.

شکیبایی بخشیدنی نیست، به دست آوردنی است.

از خدا خواستم تا خوشی و سعادتم بخشد،

خدا گفت:

من به تو نعمت و برکت دادم، حال با توست که سعادت را فراچنگ آوری.

از خدا خواستم تا از رنجهایم بکاهد،

خدا گفت:

رنج و سختی، تو را از دنیا دورتر و دورتر، و به من نزدیکتر و نزدیکتر میکند.

از خدا خواستم تا روحم را تعالی بخشد،

خدا گفت:

بایسته آن است که تو خود سر برآوری و ببالی

اما من تو را هرس خواهم کرد تا سودمند و پر ثمر شوی.

من هر چیزی را که به گمانم در زندگی لذت میآفریند از خدا خواستم

و باز گفت:

من به تو زندگی خواهم داد، تا تو خود از هر چیزی لذتی به کف آری.

از خدا خواستم یاریام دهد تا دیگران را دوست بدارم، همانگونه که آنها مرا دوست دارند.

و خدا گفت:

آه، سرانجام چیزی خواستی تا من اجابت کنم!